الحکایه و التمثیل

شنودم کز سلف درویش حالی
هوای قلیه‌ای بودش بسالی ۱

چو سیمی دست داد آن مرد درویش
سوی قصاب راه آورد در پیش ۲

مگر قصاب ناخوش زندگانی
بدادش گوشتی چو نان که دانی ۳

چو پیر آن گوشت الحق نه چنان دید
سراسر یا جگر یا استخوان دید ۴

جگر خود بود یکباره دگر خواست
که کار ما نیاید بی جگر راست ۵

دل ما غرقهٔ خون شد بیک بار
چه می‌خواهند زین مشتی جگر خوار ۶

نه ما را طاقت بارگران است
نه ما را برگ بی برگی جانست ۷

چنان غم یار ما شد در غم یار
که نیست از کار غم ما را غم کار ۸

اگر گردون بمرگ ما کند ساز
غم عشقش کفن ازما کند باز ۹