الحکایه و التمثیل

یکی پرسید از آن دیوانه در ده
که از کار خدا ما را خبر ده ۱

چنین گفت او که تا گشتم من آگاه
خدا را کاسه گردیدم درین راه ۲

بحکمت کاسهٔ سر را چو بربست
ببادش داد و آنگه خرد بشکست ۳

اگر از خاک برگیری کفی خاک
بپرسی قصهٔ از خاک غمناک ۴

بصد زاری فرو گرید چو میغی
ز یک یک ذره برخیزد دریغی ۵

ز اول روز این چرخ دل افروز
دریغ خلق می‌ساید شب و روز ۶

تو گویی بر زمین هر ذرهٔ خاک
ز فان حال بگشادند بی باک ۷

که ما را زیر خاک افکندی آخر
تو هم زود این کمر بربندی آخر ۸

الا یا غافلان تا کی پسندید
که ما را زیر پای خود فکندید ۹

در اول چون شما بودیم ما همه
چو ما گردید در آخر شما هم ۱۰