الحکایه و التمثیل

یکی پرسید از آن شوریده ایام
که تو چه دوست داری گفت دشنام ۱

که هر چیزی که دیگر می‌دهندم
بجز دشنام منت می‌نهندم ۲

چرا چندین تو اندر بند خلقی
بدان ماند که حاجتمند خلقی ۳

که گر ناگاه سیمی بر تو بشکست
نگیرد کس بیک جو زرترادست ۴

اگر از جوع گردی نیم مرده
برای تکیه کردن نیم گرده ۵

اگر روزی بباشی بهر دو، نان
ترا از پای بنشانند دو نان ۶

ببین تا از کرم پروردگارت
نشاند اندر نمازی چند بارت ۷

ترا چون چشم برجانست وجانان
دلت را کی سرجانست و جانان ۸

چو نان از خوان ستانی خوان بود شوم
که بی‌شک خوان بیش از نان بود شوم ۹

چه گردی گرد خوان و شاه چندین
که مشتی عاجزند و خوار و مسکین ۱۰