هوش مصنوعی:
این متن شعری به توصیف آفرینش جهان و جایگاه انسان در آن میپردازد. پیش از آفرینش افلاک و زمین، در عالم جان برای انسان مقامی والا در نظر گرفته شد و به او جایگاهی بلند مرتبه اعطا شد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۴ - زان پیش که نُه خیمهٔ افلاک زدند
زان پیش که نُه خیمهٔ افلاک زدند
وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند ۱
در عالم جان برابرش بنشستند
بر قصر قدم نوبت لولاک زدند ۲
وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند ۱
در عالم جان برابرش بنشستند
بر قصر قدم نوبت لولاک زدند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - صدری که ز هر دو کون، در بیشی بود
گوهر بعدی:شماره ۵ - هم رحمت عالمی ز ما ارسلناک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
