هوش مصنوعی:
شاعر از روزگار سخت و ناعادلانه شکایت میکند و خطاب به طوطی جان میپرسد که در شهری که به او شکر بدون زهر نمیدهند، چه میکند. این متن بیانگر ناامیدی و نارضایتی از شرایط زندگی است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی آن ممکن است بر روحیهی افراد جوان تأثیر منفی بگذارد.
شماره ۴ - گه در غم روزگار و گه در قهری
گه در غم روزگار و گه در قهری
از هرچه در اوفتادهای بیبهری ۱
ای طوطی جان! چه میکنی در شهری
کانجا ندهندت شکری بیزهری ۲
از هرچه در اوفتادهای بیبهری ۱
ای طوطی جان! چه میکنی در شهری
کانجا ندهندت شکری بیزهری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - ای مرغ عجب! ستارگان چینهٔ تست
گوهر بعدی:شماره ۵ - ای جان! چو تو از عالم بیچون آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
