هوش مصنوعی: شاعر از بی‌توجهی انسان به مرگ و توهم جاودانگی انتقاد می‌کند و یادآوری می‌کند که انسان با وجود فانی بودن، خود را ابدی می‌پندارد.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم فلسفی و انتقادی درباره مرگ و زندگی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۶ - تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست ۱

یک ذرّه به مرگِ خویشتن برگت نیست
پنداشتهای که جاودان خواهی زیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - زان پیش که در عینِ هلاکت فکنند
گوهر بعدی:شماره ۷ - گاهی به قبولِ خلق خواهی آویخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.