هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر این است که هر گیاه و گلی که از زمین میروید، ریشه در خاک دارد و از عناصر طبیعی مانند چشمهای زیبا و دلهای پرخون نشأت میگیرد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سبزه، گل، نرگس و لاله، زیباییهای طبیعت را با احساسات انسانی پیوند میزند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم نمادین و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۴۰ - هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
هر سبزه و گل که از زمین بیرون رُست
از خاک یکی سبزه خط گلگون رُست ۱
هر نرگس و لاله کز کُهْ و هامون رُست
از چشم بتی و ز جگری پرخون رُست ۲
از خاک یکی سبزه خط گلگون رُست ۱
هر نرگس و لاله کز کُهْ و هامون رُست
از چشم بتی و ز جگری پرخون رُست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - بر بستر خاک خفتگان میبینم
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - بر فرق تو هر حادثه تیغی دگرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
