هوش مصنوعی:
شاعر از مرگ میگوید و آرزو میکند که مانند آب روان شود و با مرگ به گفتوگو بنشیند. وقتی از مرگ میپرسد که پس از مرگ کجا میتوان او را یافت، مرگ پاسخ میدهد که خود نیز نمیداند به کجا خواهد رفت.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این موضوعات ارتباط برقرار کنند و معنای آن را درک نمایند.
شماره ۴۳ - از مرگ، چو آب روی دلخواهم شد
از مرگ، چو آب روی دلخواهم شد
با او به دو حرف قصّه کوتاهم شد ۱
گفتم: «چو شدی کجات جویم جانا»
گفتا که چه دانم که کجا خواهم شد ۲
با او به دو حرف قصّه کوتاهم شد ۱
گفتم: «چو شدی کجات جویم جانا»
گفتا که چه دانم که کجا خواهم شد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - ای اهل قبور! خاک گشتید و غبار
بعدی:باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.