هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر اندوه و سوگ ناشی از فقدان عزیزی است که نور وجودش جهان را روشن کرده بود و اکنون با مرگ او، خورشید و ماه نیز تاریک شدهاند. همچنین، دنیا مانند پیرزنی فانی است که از آرزوی دیدار او رنج میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و سوگوارانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری برای فهم کامل احساسات و مضامین آن دارد.
شماره ۱۷ - ای نور رخت خاک سیه بگرفته
ای نور رخت خاک سیه بگرفته
وز مرگ توآفتاب و مَه بگرفته ۱
وین عالم چون عجوزهٔ فانی را
از آرزوی تو دردِ زَه بگرفته ۲
وز مرگ توآفتاب و مَه بگرفته ۱
وین عالم چون عجوزهٔ فانی را
از آرزوی تو دردِ زَه بگرفته ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - رفتی تو و خون جگریست از تو مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - چون گریهٔ من ابر بهاری نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
