هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و دوری از معشوق میگوید. او گل رخ یار را خاری در دل خود میداند و چشمهایش از غم فراق مانند چشمهای اشکبار است. شاعر بیان میکند که دوری از معشوق، روزگارش را آشفته کرده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲ - گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
چشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا ۱
بیروی تو ای روی به خاک آورده
آشفته دلی و روزگاریست مرا ۲
چشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا ۱
بیروی تو ای روی به خاک آورده
آشفته دلی و روزگاریست مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - گفتم همه عمر نازنینت بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
