هوش مصنوعی:
شاعر از گریه و اشکهای خود به نیکی یاد میکند و معتقد است که اشکهایش ارزشمند و گوهربار هستند. او توصیف میکند که اشکهایش چنان گرم و پرحرارت هستند که باعث سرخرویی او شدهاند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و ادبی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۳۷ - از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
وز گوهر اشک هر چه گویی دارم ۱
گلگونِ سرشک من چنان گرم رو است
کز گرم رویش سرخ رویی دارم ۲
وز گوهر اشک هر چه گویی دارم ۱
گلگونِ سرشک من چنان گرم رو است
کز گرم رویش سرخ رویی دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - با دل گفتم بسی زیان میبینم
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - شبرنگ خطت که رام افسونم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
