هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که جانش از ناآگاهی و ناتوانی رنج میبرد و هر روز با مشکلات بیشتری روبرو میشود، اما راهی برای رهایی از این ضعف نمییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، مفهوم یأس و ناامیدی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر سنگین باشد.
شماره ۷ - جانم چو ز کنهِ کار آگاه نبود
جانم چو ز کنهِ کار آگاه نبود
نومید ز خود گاه بُد و گاه نبود ۱
هر روز هزار پرده از هم بدرید
وز پردهٔ عجز برترش راه نبود ۲
نومید ز خود گاه بُد و گاه نبود ۱
هر روز هزار پرده از هم بدرید
وز پردهٔ عجز برترش راه نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - دردا که دلم سایهٔ اقبال ندید
گوهر بعدی:شماره ۸ - تا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
