هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دل‌بستگی و اسارت خود در دام هستی می‌گوید که هرچه تلاش کرده، بند اسارتش محکم‌تر شده است. بی‌صبری و بی‌قراری جانش باعث شده تا مانند خاکستر بسوزد و نابود شود.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و بیان رنج‌های روحی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.

شماره ۸ - چون مرغ دلم به دام هستی در شد

چون مرغ دلم به دام هستی در شد
چندانکه طپید بند محکم تر شد ۱

وز بی صبری و بی قراری جانم
از بس که بسوخت جمله خاکستر شد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - من این دل بسته را کجا خواهم برد
گوهر بعدی:شماره ۹ - نه بستهٔ پیوند توانم بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.