هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از دلشکستگی و رنج عاطفی خود سخن میگوید و از دل خود میپرسد که چرا با این بیرحمی و سختگیری، او را به این حال و روز انداخته است. او اشاره میکند که از غم دل خود رها شده، اما دلش همچنان در غم دیگری است و از بس که او را سوزانده و کشته، دیگر توانی برایش باقی نمانده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و دلشکستگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شدید مانند 'سوزاندن' و 'کشتن' ممکن است برای سنین پایینتر سنگین باشد.
شماره ۱۱ - هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
کار آوردی بدین درشتی ما را ۱
ما از غم تو فارغ و تو در غم او
از بس که بسوختی بکشتی ما را ۲
کار آوردی بدین درشتی ما را ۱
ما از غم تو فارغ و تو در غم او
از بس که بسوختی بکشتی ما را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - با کس بنسازی همه بی کس باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
