هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از درد عشق و ناامیدی از وصال معشوق میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که از سوختن میمیرد. همچنین، با اشاره به دریای بیکران، بیان میکند که چگونه میتوان امید به یافتن گوهر وصل داشت.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷ - دل با غمِ عشق پای ناوُرد آخر
دل با غمِ عشق پای ناوُرد آخر
چون شمع ز سوختن فرومرد آخر ۱
میگفت که دُرِّ وصل در دریا نیست
این آب چگونه میتوان خورد آخر ۲
چون شمع ز سوختن فرومرد آخر ۱
میگفت که دُرِّ وصل در دریا نیست
این آب چگونه میتوان خورد آخر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - عقلی که کمال در جنون میبیند
گوهر بعدی:شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
