هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که هرگاه میخورد و فریاد میزند، بر دوش عاشق شهرگرد میزند. او تصمیم میگیرد از این پس در شهر بگردد و خانهاش را رها کند، به امید اینکه شاید کسی خانهاش را به او بازگرداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و حسرتآمیز در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۴۹ - هرگه که میخوری خروشی بزنی
هرگه که میخوری خروشی بزنی
بر عاشق شهرگرد دوشی بزنی ۱
من شهر بگردم پس ازین خانه خرم
تا بو که مرا خانه فروشی بزنی ۲
بر عاشق شهرگرد دوشی بزنی ۱
من شهر بگردم پس ازین خانه خرم
تا بو که مرا خانه فروشی بزنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - دل را ز غمت بی سر و پا میدارم
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - جانا! همه راه، بر زبانم بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.