هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از عشق و فداکاری سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عاشق باید جان خود را فدا کند یا در انتظار بماند. این شعر حالتی عاطفی و احساسی دارد و بر مفاهیم عشق، ایثار و انتظار تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فداکاری و انتظار نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۰ - دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد

دوش آمد و گفت: کارِ ما خواهی کرد
جان نعره زنان نثار ما خواهی کرد ۱

ور این نکنی نه صبر داری تو نه دل
مسکین تو گر انتظارِ ما خواهی کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹ - دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - دوش آمدو ره بر دل و جانم در بست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.