هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از تشبیهات طبیعت مانند برگ گل و باد سحرگاهی برای بیان احساساتی مانند شرم و عشق استفاده میکند. در این شعر، گلبرگ به دلیل دیدن زیبایی گل، از شرم میسوزد و میگریزد.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای پیچیدهتر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۱۱ - چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
شق کرد قَصَب به دست بادِ سحری ۱
شد تا به برِ گلابگر جامه دران
از شرم رخت در آتش افتاد و گری ۲
شق کرد قَصَب به دست بادِ سحری ۱
شد تا به برِ گلابگر جامه دران
از شرم رخت در آتش افتاد و گری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - گل بی سر و پای خویشتن میانداخت
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - در پیش رخ تو آفتاب افسانهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
