هوش مصنوعی: شاعر با گل گفت‌وگو می‌کند و از کوتاهی عمر شکایت می‌کند. گل در پاسخ می‌گوید که در این جهان جای ماندن نیست و همچون دیگران باید رفت.
رده سنی: 12+ مفهوم فلسفی و انتزاعی متن ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

شماره ۵۴ - با گل گفتم که با چنین عمر که هست

با گل گفتم که با چنین عمر که هست
انگار که نیست رخت بر باید بست ۱

گل گفت: چو نیست در جهان جای نشست
هم بر سر پای میروم دست به دست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.