الحكایة و التمثیل

بود مجنونی همه در دشت گشت
گاه گاهی سوی شهر آمد ز دشت ۱

چون رسیدی سوی شهر آن بیخبر
خوش باستادی و میکردی نظر ۲

صد هزاران خلق بودی پیش و پس
میدویدندی همه سر پر هوس ۳

او نظر میکردی استاده خموش
خیره گشتی زان همه جوش و خروش ۴

چون باستادی چنان روزی تمام
سیر گشتی هم ز خاص و هم ز عام ۵

نعرهٔ کردی و در جستی ز جای
وز سر حیرت بگفتی وای وای ۶

وای هم از دبه هم از دبه گر
هست چندین دبه میآرد دگر ۷

این چنین خواهد شدن گر حبهٔ
میخرد آن را که باید دبهٔ ۸

می مزن از دبه و زنبیل لاف
گر سلیمانی برو زنبیل باف ۹

کار کن مخلص شو از غش و عیوب
زانکه بر دبه نیاید درز خوب ۱۰

تو شتر مرغ رهی نه بندهٔ
دبه در پای شتر افکندهٔ ۱۱

جملهٔ عالم پر از تعجیل تست
دبدبه از دبه و زنبیل تست ۱۲

نرسد از تو گردهٔ آسان بکس
جان بدادی وندادی نان بکس ۱۳

گر چه از خود مینیاسائی دمی
می نیاسائی ز کار خود همی ۱۴

دین زردشتی گرفتی پیش در
نیست این دین محمد ای پسر ۱۵