گریهٔ بی‌اختیار

تو را خبر ز دل بی‌قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست ۱

اسیر گریه ی بی‌اختیار خویشتنم
فغان که در کف من اختیار باید و نیست ۲

چو شام غم دلم اندوهگین نباید و هست
چو صبحدم نفسم بی‌غبار باید و نیست ۳

مرا ز باده ی نوشین نمی‌گشاید دل
که می به گرمی آغوش یار باید و نیست ۴

درون آتش از آنم که آتشین گل من
مرا چو پاره ی دل در کنار باید و نیست ۵

به سردمهری باد خزان نباید و هست
به فیض‌بخشی ابر بهار باید و نیست ۶

چگونه لاف محبت زنی که از غم عشق
تو را چو لاله دلی داغ دار باید و نیست ۷

کجا به صحبت پاکان رسی که دیده ی تو
به سان شبنم گل اشک بار باید و نیست ۸

رهی به شام جدایی چه طاقتیست مرا
که روز وصل دلم را قرار باید و نیست ۹