هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر خود را به مرغی خونین و بیآشیانه تشبیه میکند که با وجود آتشین بودن، بیاثر است. او از نالههای عاشقانه، بیسرانجامی و بیقراری میگوید و خود را هدف تیر فتنه و نشانهای ثابت میداند. شاعر احساس غربت و ناسازگاری با زمانه دارد و خاکساری را راهی برای بلندقدری میداند. در نهایت، آرزوی رهایی از این جهان خاکستری را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و تنهایی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
بی سرانجام
مرغ خونین ترانه را مانم
صید بی آب و دانه را مانم ۱
آتشینم ولیک بی اثرم
ناله عاشقانه را مانم ۲
نه سرانجامی و نه آرامی
مرغ بی آشیانه را مانم ۳
هدف تیر فتنه ام همه عمر
پای بر جا نشانه را مانم ۴
با کسم در زمانه الفت نیست
که نه اهل زمانه را مانم ۵
خاکساری بلند قدرم کرد
خاک آن آستانه را مانم ۶
بگذرم زین کبود خیمه رهی
تیر آه شبانه را مانم ۷
صید بی آب و دانه را مانم ۱
آتشینم ولیک بی اثرم
ناله عاشقانه را مانم ۲
نه سرانجامی و نه آرامی
مرغ بی آشیانه را مانم ۳
هدف تیر فتنه ام همه عمر
پای بر جا نشانه را مانم ۴
با کسم در زمانه الفت نیست
که نه اهل زمانه را مانم ۵
خاکساری بلند قدرم کرد
خاک آن آستانه را مانم ۶
بگذرم زین کبود خیمه رهی
تیر آه شبانه را مانم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:کوکب امید
گوهر بعدی:شعله سرکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
