مردم فریب

شب یار من تب است و غم سینه سوز هم
تنها نه شب در آتشم ای گل که روز هم ۱

ای اشک همتی که به کشت وجود من
آتش فکند آه و دل سینه سوز هم ۲

گفتم : که با تو شمع طرب تابناک نیست
گفتا : که سیمگون مه گیتی فروز هم ۳

گفتم : که بعد از آنهمه دلها که سوختی
کس می خورد فریب تو؟ گفتا هنوز هم ۴

ای غم مگر تو یار شوی ورنه با رهی
دل دشمن است و آن صنم دلفروز هم ۵