هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غم و اندوه خود میگوید و آرزو میکند که حتی در بهشت نیز به جای گل، خار غم بروید. او از شب و مرغ شبخوان به عنوان همراهان اندوه خود یاد میکند و خود را پاک و بیآلایش میداند. در نهایت، شاعر حاضر است بمیرد تا دشمنش از مرگ او خشنود شود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق غم و اندوه، مرگ و فنا، و برخی اشارات فلسفی در شعر وجود دارد که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار است و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
کیان اندوه
نی افسرده ای هنگام گل روید ز خاک من
که برخیزد از آن نی ناله های دردناک من ۱
مزار من اگر فردوس شادی آفرین باشد
به جای لاله و گل خار غم روید ز خاک من ۲
مخند ای صبح بی هنگام که امشب سازشی دارد
نوای مرغ شب با خاطر اندوهناک من ۳
نیم چون خاکیان آلودهٔ گرد کدورتها
صفای چشمهٔ مهتاب دارد جان پاک من ۴
چو دشمن از هلاک من رهی خشنود میگردد
بمیرم تا دلی خشنود گردد از هلاک من ۵
که برخیزد از آن نی ناله های دردناک من ۱
مزار من اگر فردوس شادی آفرین باشد
به جای لاله و گل خار غم روید ز خاک من ۲
مخند ای صبح بی هنگام که امشب سازشی دارد
نوای مرغ شب با خاطر اندوهناک من ۳
نیم چون خاکیان آلودهٔ گرد کدورتها
صفای چشمهٔ مهتاب دارد جان پاک من ۴
چو دشمن از هلاک من رهی خشنود میگردد
بمیرم تا دلی خشنود گردد از هلاک من ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:ناله جویبار
گوهر بعدی:سرگشته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
