آتش جاوید

ستاره شعله‌ای از جان دردمند من است
سپهر آیتی از همت بلند من است ۱

به چشم اهل نظر صبح روشنم زآن روی
که تازه‌رویی عالم ز نوشخند من است ۲

چگونه راز دلم همچو نی نهان ماند؟
که داغ عشق تو پیدا ز بند بند من است ۳

در آتش از دل آزاده‌ام ولی غم نیست
پسند خاطر آزادگان پسند من است ۴

رهی به مشت غباری چه التفات کنم؟
که آفتاب جهانتاب در کمند من است ۵