هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از سوزش عشق و جدایی مینالد و بیان میکند که تنها کسانی که عاشق شدهاند میتوانند این درد را درک کنند. او از داغ دل و آتش درون خود میگوید و اشاره میکند که دیگران از این رنج بیخبرند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
آتش گل
چو من ز سوز غمت جان کس نمیسوزد
که عشق خرمن اهل هوس نمیسوزد ۱
در آتشم من و این مشت استخوان بر جاست
عجب که سینه ز سوز نفس نمیسوزد ۲
ز داغ و درد جدایی کجا خبر داری؟
تو را که دل به فغان جرس نمیسوزد ۳
ز بس که داغ تو دارم چو لاله بر دل تنگ
دلم به حال دل هیچکس نمیسوزد ۴
به جز من و تو که در پای دوست سوختهایم
رهی ز آتش گل؛ خار و خس نمیسوزد ۵
که عشق خرمن اهل هوس نمیسوزد ۱
در آتشم من و این مشت استخوان بر جاست
عجب که سینه ز سوز نفس نمیسوزد ۲
ز داغ و درد جدایی کجا خبر داری؟
تو را که دل به فغان جرس نمیسوزد ۳
ز بس که داغ تو دارم چو لاله بر دل تنگ
دلم به حال دل هیچکس نمیسوزد ۴
به جز من و تو که در پای دوست سوختهایم
رهی ز آتش گل؛ خار و خس نمیسوزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:اندام او
گوهر بعدی:چشم نیلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
