هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از قاآنی، شاعر ایرانی، بیانگر عشق و سوز درونی شاعر است. او با استفاده از تصاویری مانند شمع، لاله، و آتش، احساسات خود را نسبت به معشوق توصیف میکند. همچنین، شعر به مفاهیمی مانند غیرت، حیرت، و دلدادگی اشاره دارد و در پایان، شاعر به جایگاه والای معشوق و تأثیر او در جهان میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم نیاز به دانش ادبی پایه دارند.
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱۶ - در مدح معتمدالدوله منوچهرخان گوید
ماه من در جمع تا چون شمع چهر افروخته
یک جهان بروانه را از سوز غیرت سوخته ۱
سوزن مژگان او با رشتهٔ مشکین زلف
دیدهٔ ما را به روی او ز حیرت دوخته ۲
چند از اینخامان دلا جویی علاج سوز عشق
چارهٔ این آتش سوزان بجو از سوخته ۳
در دل من سوز عشق و برزخ من داغ مهر
او چو شمع و لاله دارد رخ چرا افروخته ۴
آب آتش را کند خاموش اینک آب چشم
در دل من آتشی از عشق یار افروخته ۵
غمزهٔ او بیسبب خونخواره و دلدوز نیست
غالباً این شیوه از تیر امیر آموخته ۶
معتمد آن اعتماد دولت شهکآسمان
خاک راهش را به صد ملک جهان نفروخته ۷
آصف دیوان ملک جمکه مور تیغ او
روز هیجا با هزاران اهرمن کین توخته ۸
عالمی در دولت او سیم و زر اندوختند
غیر قاآنی که گنج و شکر و صبر اندوخته ۹
یک جهان بروانه را از سوز غیرت سوخته ۱
سوزن مژگان او با رشتهٔ مشکین زلف
دیدهٔ ما را به روی او ز حیرت دوخته ۲
چند از اینخامان دلا جویی علاج سوز عشق
چارهٔ این آتش سوزان بجو از سوخته ۳
در دل من سوز عشق و برزخ من داغ مهر
او چو شمع و لاله دارد رخ چرا افروخته ۴
آب آتش را کند خاموش اینک آب چشم
در دل من آتشی از عشق یار افروخته ۵
غمزهٔ او بیسبب خونخواره و دلدوز نیست
غالباً این شیوه از تیر امیر آموخته ۶
معتمد آن اعتماد دولت شهکآسمان
خاک راهش را به صد ملک جهان نفروخته ۷
آصف دیوان ملک جمکه مور تیغ او
روز هیجا با هزاران اهرمن کین توخته ۸
عالمی در دولت او سیم و زر اندوختند
غیر قاآنی که گنج و شکر و صبر اندوخته ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱۵ - ایضاً در مدح شاهنشاه ماضی محمدشاه قاضی طاب ثراه
گوهر بعدی:قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱۷ - در مدح شاهزاده ی مبرور شجاع السلطنه مغفور حسنعلی میرزا فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.