غزل ۲ - شوری نه‌چنان گرفت ما را

شوری نه‌چنان گرفت ما را
کز دست توان گرفت ما را ۱

ما هیچ گرفته‌ایم از او
او هیچ از آن گرفت ما را ۲

هر گه بتو عرض حال کردیم
در حال زبان گرفت ما را ۳

درد دل ما نمیکنی گوش
درد دل از آن گرفت ما را ۴

هشدار که صرصر اجل هان
چون باد خزان گرفت ما را ۵

مردیم و ز کس وفا ندیدیم
دل از همه زان گرفت ما را ۶

هر دوست که در جهان گرفتیم
دشمن به از آن گرفت ما را ۷

هر چند که راستیم چون تیر
او همچو کمان گرفت ما را ۸

گفتیم که بشکنیم توبه
ماه رمضان گرفت ما را ۹

یا رب به زبان چه رانده بودیم
کاتش به زبان گرفت ما را ۱۰

دیدیم جهان به جز طرب نیست
ز آن دل ز جهان گرفت ما را ۱۱

پا از سر ما نمیکشد غم
گوئی به ضمان گرفت ما را ۱۲

بس حرف که بر رضی گرفتیم
بعضی سخنان گرفت ما را ۱۳