خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج افرادی است که در زندگی خود سختیهای بسیاری کشیدهاند و تنها به خداوند پناه میبرند. شاعر از جوانمردانی یاد میکند که جز به خدا به چیزی دیگر دل نبستهاند و آرزو میکند که خاکش به هوای آنان باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار باشد. همچنین، اشاره به درد و رنج زندگی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه است.
رباعی ۲۰ - یارب به کسانی که جگر سوخته اند
یارب به کسانی که جگر سوخته اند
یک عمر متاع درد اندوخته اند ۱
خاکم به هوای آن جوانمردان کن
کز هر چه به جز تو دیده بردوخته اند ۲
یک عمر متاع درد اندوخته اند ۱
خاکم به هوای آن جوانمردان کن
کز هر چه به جز تو دیده بردوخته اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - شهرت طلبی چند به هم ساخته اند
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - گر علت مرگ را دوا می کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
