خلاصه و ردهبندی سنی
همه سنین
در این شعر، شاخههای شکوفه در چمنستان میخندند و بر گلهای سنبل، نسرین و سمن میخندند. همچنین، شاعر سپیدهدم صبح را از دور میبیند که بر روز خود و شامگاه او میخندد.
این شعر از زبان ساده و تصاویر شاعرانهای استفاده کرده که برای درک و لذت بردن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از طبیعت و احساسات انسانی دارد. با این حال، کودکان نیز میتوانند از موسیقی و تصاویر آن لذت ببرند.
رباعی ۳۳ - دی شاخ شکوفه در چمن می خندید
دی شاخ شکوفه در چمن می خندید
بر سنبل و نسرین و سمن می خندید ۱
از دور سپیده ی سحر را دیدم
بر روز خود و به شام من می خندید ۲
بر سنبل و نسرین و سمن می خندید ۱
از دور سپیده ی سحر را دیدم
بر روز خود و به شام من می خندید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۲ - چو از دل عشق رفت آزار آید
گوهر بعدی:رباعی ۳۴ - سر راه غریبان خار روید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
