هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، به توصیف شمع می‌پردازد. شمع به عنوان موجودی با ویژگی‌های متناقض (مانند بدن سیمین ولی جامه آهنین) تصویر شده است که هم نور می‌بخشد و هم می‌سوزد. شاعر از زیبایی‌ها و رنج‌های شمع سخن می‌گوید و در نهایت آن را به طاووس تشبیه می‌کند.
رده سنی: 14+ این متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، مضامین عمیق مانند رنج و زیبایی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

قطعه ۴ - چیست آن خسرو سیمین‌بدن زرین‌تاج؟

چیست آن خسرو سیمین‌بدن زرین‌تاج؟
که به شب خانهٔ فولاد نشیمن دارد ۱

چو ستون‌ست ولی از مدد خیمه بپاست
سیم‌گون‌ست ولی جامه ز آهن دارد ۲

بته پیرهن آل عجب شاخ گلی‌ست!
که ازو خانهٔ ما زینت گلشن دارد ۳

شاهد پرده‌نشینی‌ست که با روی چو ماه
در درون‌ست و برون را همه روشن دارد ۴

گاهی از آتش دل شعله فتد در جیبش
گاهی از باد صبا چاک به دامن دارد ۵

هست در خانه که از آن همه شب تا دم صبح
که غم سوختن و کشتن و مردن دارد ۶

با تن سیمی کافور چو رخ افروزد
تاب آتشکده و تابش گلشن دارد ۷

شمع طاوس مگر حل کند این مسئله را
که دل روشن او حکم دل من دارد ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:قطعه ۳ - آه! ازین روزگار برگشته
گوهر بعدی:قطعه ۵ - چو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.