مخمس بر غزل سعدی

ای گل، همه وقت این گل رخسار نماند
وقتی رسد آخر که به جز خار نماند ۱

تاراج خزان آید و گلزار نماند
این تازگی حسن تو بسیار نماند ۲
دایم گل رخسار تو بر بار نماند ۳

دیدار تو نیک و همه کس طالب دیدار
تو یوسف مصری و همه شهر خریدار ۴

سودای تو دارند همه بر سر بازار
بازار تو را هست خریداری بسیار ۵
من صبر کنم تا که خریدار نماند ۶

دادست خدا حسن و جمال از همه پیش‌ت
این سرکشی و ناز بود از همه بیش‌ت ۷

هرچند که هستند ز بیگانه و خویشت
بسیار غلامان کمربسته به پیشت ۸
روزی شود ای دوست که دیار نماند ۹

ای کافر پرعشوه و ای دلبر طناز
یک چشم زدن و انکنی چشم خود از ناز ۱۰

هر لحظه کنی عشوه و ناز دگر آغاز
تا چند کنی ناز؟ که تا چشم کنی باز ۱۱
از عشق من و حسن تو آثار نماند ۱۲

تا چند به خون‌ریز هلالی شده‌ای تیز؟
از عشق بیندیش و ز آزار بپرهیز ۱۳

شوخی مکن و تند مشو، عشوه مینگیز
مشکن دل سعدی، که ازین باغ دلاویز ۱۴
چون گل برود جز الم خار نماند ۱۵