هوش مصنوعی:
شاعر از نسیم صبا میخواهد که به سوی دریای خدا برود، زمین را ببوسد و با ادب سلامش کند. او تأکید میکند که برای رنجاندن دل دریا، بیش از آنچه میتوان گفت احترام بگذارد. سپس پس از سلام و احترام، پیامی را به آرامی به گوش دریا برساند: اسبکی را که وعده دادهای بفرست و اگر سرکش است، لجامش کن.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۱۵ - به سوی بحر خدا بگذر ای نسیم صبا
به سوی بحر خدا بگذر ای نسیم صبا
زمین ببوس و ز روی ادب سلامش کن ۱
برای آنکه دلش را ز من نرنجانی
فزون از آنکه توان گفت احترامش کن ۲
پس از سلام و زمینبوس و احترام تمام
ز من به گوش به آهستگی پیامش کن ۳
که اسبکی که به من وعده کردهای بفرست
وگر چو گردون سرکش بود لجامش کن ۴
زمین ببوس و ز روی ادب سلامش کن ۱
برای آنکه دلش را ز من نرنجانی
فزون از آنکه توان گفت احترامش کن ۲
پس از سلام و زمینبوس و احترام تمام
ز من به گوش به آهستگی پیامش کن ۳
که اسبکی که به من وعده کردهای بفرست
وگر چو گردون سرکش بود لجامش کن ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - ای برادر جامهٔ عوری طلب
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - ای دل ار عشق یار میطلبی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
