هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به صد سال عمر خود اشاره میکند و تأکید میکند که هرگز به مال دیگران طمع نکرده و از راه حلال زندگی کرده است. او از روزگار خود در عشق و رندی سخن میگوید و با وجود مردن از خویشتن، به حق رسول زنده است. همچنین، او به یاد سید خود (احتمالاً امام یا مرشد معنوی) نفس خود را کنترل کرده و عزت کسی را نبرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات مانند 'خرابات عشق' و 'رندانه' نیاز به درک عمیقتری از ادبیات عرفانی دارد.
قطعه ۱ - قرب صدسال عمر من بگذشت
قرب صدسال عمر من بگذشت
قصد موری نکرده ام به خدا ۱
نان خود خورده ام ز کسب حلال
مال غیری نخورده ام به خدا ۲
در خرابات عشق رندانه
روزگاری سپرده ام به خدا ۳
به خدا زنده ام به حق رسول
گرچه از خویش مرده ام به خدا ۴
موی هستی به تیغ سرمستی
از سر خود سترده ام به خدا ۵
تا عزیز خدا و خلق شدم
ذاکرانه شمرده ام به خدا ۶
نفس خود به یاد سید خویش
عزت کس نبرده ام به خدا ۷
قصد موری نکرده ام به خدا ۱
نان خود خورده ام ز کسب حلال
مال غیری نخورده ام به خدا ۲
در خرابات عشق رندانه
روزگاری سپرده ام به خدا ۳
به خدا زنده ام به حق رسول
گرچه از خویش مرده ام به خدا ۴
موی هستی به تیغ سرمستی
از سر خود سترده ام به خدا ۵
تا عزیز خدا و خلق شدم
ذاکرانه شمرده ام به خدا ۶
نفس خود به یاد سید خویش
عزت کس نبرده ام به خدا ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:ترجیعات
گوهر بعدی:قطعه ۲ - چون مرا درخواب کردی روز و شب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.