هوش مصنوعی:
این متن به مقایسه انسان جاهل با مرغی در قفس میپردازد و بیان میکند که حاصل عمر چنین فردی بیثمر و محدود است. در مقابل، کسی که از نور آگاهی بهرهمند باشد، مانند ماهی است که از خورشید روشنی میگیرد. در پایان، شاعر ابراز تأسف میکند که روح پاک و قدسی او در قفس محدود نشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'مرغ در قفس' و 'ماه مقتبس' برای کودکان قابل درک نیست.
قطعه ۶۲ - جان جاهل به مرغکی ماند
جان جاهل به مرغکی ماند
که گرفتار در قفس باشد ۱
حاصل عمر آنچنان مرغی
شک ندارم که یک نفس باشد ۲
روشن از آفتاب خواهد بود
هر که چون ماه مقتبس باشد ۳
این چنین روح پاک قدسی من
حیف باشد که در قفس باشد ۴
که گرفتار در قفس باشد ۱
حاصل عمر آنچنان مرغی
شک ندارم که یک نفس باشد ۲
روشن از آفتاب خواهد بود
هر که چون ماه مقتبس باشد ۳
این چنین روح پاک قدسی من
حیف باشد که در قفس باشد ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۶۱ - هر که او نقص دیگری گوید
گوهر بعدی:قطعه ۶۳ - بلبل گلستان معشوقم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
