هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از نعمت‌های خداوند و دانش بی‌حد خود سخن می‌گوید و به مقایسه‌ی شعر و شاعری خود با ابجد و اجدادش می‌پردازد. او از نوشیدن شراب و حلال بودن حاصل تلاشش می‌گوید و خود را همچون دریایی پرتلاطم توصیف می‌کند که گاه در جزر و گاه در مد است. در پایان، شکرگزار نعمت‌های خداوند است و از تداوم این حالت در وجودش سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و نمادینی مانند شراب‌خواری است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارد که معمولاً در بزرگسالان یافت می‌شود.

قطعه ۹۹ - نعمت‌اللّهم وز آل رسول

نعمت‌اللّهم وز آل رسول
حد کس نیست دانش حدم ۱

نسبت شعر و شاعری بر من
همچو ابجد بود بر جدم ۲

می خورم جام می ز کد یمین
خوش حلال است حاصل کدم ۳

همچو بحر محیط در جوشم
گاه در جزر و گاه در مدم ۴

شاکر شکر نعمت اللّهم
تانفس باقی است در شدّم ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:قطعه ۹۸ - به درد دل گرفتارم به من ده دُردی دردش
گوهر بعدی:قطعه ۱۰۰ - تا اعتباری کرده‌ام این سایه و آن آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.