هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش خداوند و نعمت‌های او می‌پرد. شاعر از عمر طولانی و خوشی که خدا به او بخشیده است قدردانی می‌کند و به زیبایی و جمال الهی اشاره دارد. همچنین، از عشق به خدا و تأثیر آن بر روح و روان سخن می‌گوید. متن مملو از احساسات معنوی و شکرگزاری است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه، فهم آن را برای گروه‌های سنی پایین‌تر چالش‌برانگیز می‌کند.

قطعه ۱۱۶ - نود و هفت سال عمر خوشی

نود و هفت سال عمر خوشی
بنده را داد حی پاینده ۱

گر چه امسال هست سال قران
تا چه آید ز سال آینده ۲

نعمت الله خدا به ما بخشید
ساز ما را نواخت سازنده ۳

ز آفتاب جمال او ذرات
ماه رویند دل نوازنده ۴

در ترقی است ذوق ما جاوید
خوش بود دولت فزاینده ۵

خوش در معرفت گشوده به ما
رحمت حضرت گشاینده ۶

آینه صد هزار می بینم
در همه آن یکی نماینده ۷

این عنایت نگر که حضرت او
کرمی کرده است پاینده ۸

دل ما چشمه ای است یا بحری
از وی آب حیات زاینده ۹

می کشد عشق او روان چه کنم
جذبهٔ او مرا رباینده ۱۰

نور سید به نور او دیدم
آفتابی خوش است تابنده ۱۱
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:قطعه ۱۱۵ - دولتت را که هست پاینده
گوهر بعدی:قطعه ۱۱۷ - هرکس که لباس احدی پوشیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.