هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا جلال‌الدین بلخی است که بر وحدت وجود و یکتایی حق تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که وجود حقیقی تنها از آنِ خداست و همه‌چیز تجلی‌ای از اوست. او میان حق و باطل، فرد و زوج، نور و ظلمت تمایز قائل می‌شود اما در نهایت همه را به یک حقیقت واحد بازمی‌گرداند. متن با توصیه به نوشیدن جام می به عنوان نماد شادی و سرمستی عرفانی پایان می‌یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند "جام می" ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۶ - گرنه ای باطل بیا و حق پرست

گرنه ای باطل بیا و حق پرست
از مقید بگذر و مطلق پرست ۱

حق وجود است و یکی می دانمش
گر چه باطل را عدم می خوانمش ۲

چون یکی اندر یکی باشد یکی
در وجود آن یکی نبود شکی ۳

یک وجود است و کمالش بی شمار
در دو عالم آن یکی را می شمار ۴

زوج از تکرار فرد آمد پدید
این سخن از ما به جان باید شنید ۵

زوج عالم دان و آن الله فرد
یک حقیقت خواه زوج و خواه فرد ۶

فرد مطلق شد مقید در ظهور
گاه ظلمت می نماید گاه نور ۷

نور مطلق از ظهور وی بود
ور نه اینجا نور و ظلمت کی بود ۸

جامی از می پر ز می بستان بنوش
شادی رندان و سرمستان بنوش ۹

قول ما حق است از حق می شنو
گه مقید گاه مطلق می شنو ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - در چنان ملکی ملک باشد چنین
گوهر بعدی:شماره ۷ - در دو عالم جز یکی موجود نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.