هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا بیانگر این مفهوم است که گوهر وجودی انسان در درون او نهفته است و برای یافتن آن باید به درون خود نگاه کرد. متن با استفاده از استعاره‌های صدف، گوهر و دریا، به خواننده یادآوری می‌کند که حقیقت و گنج واقعی در درون خود اوست و برای کشف آن نیازی به جستجوی بیرونی نیست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.

شماره ۶۵ - در صدف گوهری نهان گشته

در صدف گوهری نهان گشته
آن نهان بر همه عیان گشته ۱

صدف و گوهریم و دریا هم
نظری کن به عین ما فافهم ۲

صدف ما اگر چنان باشد
درج درّ یتیم آن باشد ۳

صدف و گوهرش به هم می‌ بین
نظری کن به چشم ما بنشین ۴

می و جامش به همدگر دریاب
خوش حبابی پر آب بر سر آب ۵

هر صدف گوهری در او باشد
چون گهر باشدش نکو باشد ۶

طلب گوهر ار کنی جانا
قدمی نه در آ در این دریا ۷

گر تو دریا دل و گهر جویی
گوهر از خود بجو که تو اویی ۸

موج و بحر و حباب و جویی تو
عین ما را بجو که اویی تو ۹

گنج و گنجینه و طلسم نگر
صفت و ذات بین و اسم نگر ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۴ - گوهر ار جوئی در این دریا بجو
گوهر بعدی:شماره ۶۶ - ای وجود تو منبع انوار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.