هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که با وجود تجربیات و تلاشهای بسیار، تنها چیزی که دیده و یافته، نور جمال معشوق است. او خود را به پرگاری تشبیه میکند که حول یک نقطه میچرخد و در نهایت به همان نقطه اول بازمیگردد، که نماد عشق و وحدت است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی موجود در متن برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
دوبیتی ۲۰۰ - بسی نقشی که بر دیده کشیدیم
بسی نقشی که بر دیده کشیدیم
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۹۹ - ما گدای خودیم و شاه خودیم
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۰۱ - رندی که حریف ماست مائیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
