هوش مصنوعی:
متن بیانگر ناتوانی در درک و ارتباط بین دو گروه است. گروه اول با فریاد چراغ سعی در انتقال پیامی دارد، اما گروه دوم به دلیل تفاوتهای ذهنی و جسمی قادر به درک آن نیستند. شاعر با اشاره به «جنمی دیگر بودن» آنها، این ناتوانی را به عنوان یک ویژگی ذاتی و غیرقابل سرزنش توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند گناه و تفاوتهای ذاتی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
ما فریاد میزدیم...
ما فریاد میزدیم: «چراغ! چراغ!»
و ایشان درنمییافتند.
سیاهی چشمِشان
سپیدی کدری بود اسفنجوار
شکافته
لایهبر لایهبر
شباهت برده از جسمیّتِ مغزشان.
گناهیشان نبود:
از جَنَمی دیگر بودند.
۲۱ خردادِ ۱۳۶۷
و ایشان درنمییافتند.
سیاهی چشمِشان
سپیدی کدری بود اسفنجوار
شکافته
لایهبر لایهبر
شباهت برده از جسمیّتِ مغزشان.
گناهیشان نبود:
از جَنَمی دیگر بودند.
۲۱ خردادِ ۱۳۶۷
۱۰۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:زنان و مردانِ سوزان...
گوهر بعدی:The Day After
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
