بیداری ما

نیست او را سر موئی سر سودائی ما
کار شد سخت، مگر بخت کند یاری ما ۱

تا به آهوی ختن، نسبت چشمت دادند
شهره گردید به هر شهر، خطا کاری ما ۲

گر بدادیم بهای دهنت نقد روان
سود بردیم که شد هیچ خریداری ما ۳

همه شب تا به سحر، از غم رویت شادیم
به امیدی که بیائی تو به غمخواری ما ۴

چند آزار دل ما دهی، ای راحت جان
راحت جان مگرت هست، دل آزاری ما؟ ۵

تو که چون سرو، ز آسیب خزان آزادی
چه غمی باشدت از حال گرفتاری ما؟ ۶

چشم فتّان تو را دوش، بدیدم در خواب
ای بسا فتنه که برخاست ز بیداری ما ۷