شمارهٔ ۳۰ - سرنیزه

قاعدهٔ ملک ز سر نیزه است
کس نزند بر سر سرنیزه دست ۱

عدل شود از دم سرنیزه راست
فتنه شود از سر سرنیزه پست ۲

بس‌سر سرکش که‌ به‌ سرنیزه رفت
بس‌ دل ریمن که ز سرنیزه خست ۳

فتنه بود صعوه و سرنیزه باز
ظلم بود ماهی و سرنیزه شست ۴

همره سرنیزه بباید دو چیز
مغز حکیم و دل یزدان‌پرست ۵

با خرد و راستی و تیغ و تیز
پشت بداندیش توانی شکست ۶

آنکه به سرنیزه نمود اکتفا
با کف خود دیدهٔ توفیق بست ۷

پند بناپارت بباید شنود
رشتهٔ پندار بباید گسست ۸

تکیه به سرنیزه توان داد، لیک
بر سر سرنیزه نباید نشست ۹