شمارهٔ ۴۳ - غم

گویی علامت بشر اندر جهان‌، غم است
آن کس که غم نداشت نه فرزند آدم است ۱

شاعر پیمبری است خداوند او شعور
کاو از خدای خویش همه روزه ملهم است ۲

هستم فدای طرفه خدایی که بر قلوب
الهام‌ها فرستد و جبریل او غم است ۳

بر گردن حیات بپیچیده عقل و عشق
این هر دو مار با همه کس یار و همدم است ۴

ماریست عقل‌، یک‌دم و چندین هزار سر
یعنی که عقل با غم بسیار توام است ۵

ماریست عشق‌، یکسر و چندین هزار دم
یعنی غمی که بر همه غم‌ها مقدم است ۶

هر زنده‌ای که نیست گرفتار این دوبند
او آدمی نه‌، بل حیوان مسلم است ۷

نزدیک من حیات به جز رنج و درد نیست
رنج است و غصه زندگی ار بیش و ار کم است ۸

دیدم به عمق جنگل هندوستان‌، بهار
جوکی گرفته ماتم و بوزینه خرم است ۹