شمارهٔ ۱۷۸ - تغزل

جوشن پوشی ز مشک بر مه روشن
بر مه روشن همی که‌ پوشد جوشن ۱

نی نی روی توگلشن است و دو زلفت
سنبل تازه‌است بردو گوشهءگلشن ۲

سوسن داری شکفته بر سر نسرین
نسرین داری نهفته در بن سوسن ۳

هرکه بناگوش و طرهٔ تو بکاوید
لاله به‌ خروار برد ومشک به‌ خرمن ۴

آنچه به من کرد طرهٔ تو، نکرده است
با جگر اشکبوس‌، تیر تهمتن ۵

تاکه شود فتنهٔ دو چشمت افزون
زلف تو هردم زند بر آتش دامن ۶

هیچ نکردم ز جان دربغ‌، من از تو
نیز ز بوسه مکن دربغ تو از من ۷

بوسه زنم‌برلب تو زآنکه لب‌تو
خواند هردم مدیح حجت ذوالمن ۸

شاه ملوک زمانه مهدی منصور
حجت غایب خدایگان مهیمن ۹