هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر خود را به درخت خشکی در صحرا تشبیه میکند که عمری را در تنهایی گذرانده است. این درخت نه از بارانی بهرهمند است که برگ و باری به او بدهد و نه از برقی که هستیاش را بسوزاند. این تصویر، احساس عمیق تنهایی و ناامیدی را منتقل میکند.
رده سنی:
15+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند تنهایی و ناامیدی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این مفاهیم معمولاً به بلوغ فکری و عاطفی بیشتری نیاز دارد.
درخت
درختی خشک را مانم به صحرا
که عمری سر کند تنهای تنها
نه بارانی که آرد برگ و باری
نه برقی تا بسوزد هستیاش را
که عمری سر کند تنهای تنها
نه بارانی که آرد برگ و باری
نه برقی تا بسوزد هستیاش را
۱۱۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سرگردان
گوهر بعدی:دریای درد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
