هوش مصنوعی:
شاعر از نسیمی میگوید که بر بالهای بسته وزیده و تأثیر آن بر جانهای خسته را نمیداند. سپس از پرستویی غمگین و خاموش یاد میکند و حسرت بهاران خوش گذشته را میخورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی و تأملبرانگیز است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیم انتزاعی مانند «جانهای خسته» و «حسرت بهاران» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
بهارِ خاموش
ندانم این نسیمِ بالْ بسته،
چه خواهد کرد با جان های خسته.
پرستو می رسد غمگین و خاموش.
دریغ از آن بهاران خجسته!
چه خواهد کرد با جان های خسته.
پرستو می رسد غمگین و خاموش.
دریغ از آن بهاران خجسته!
۸۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:ای وای شهریار
گوهر بعدی:ابر بی باران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
