هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس تنهایی و بیپناهی خود میگوید و از پیر (که میتواند مرشد یا شخصی دانا باشد) درخواست کمک میکند تا او را به خانقاه (محل آرامش و معنویت) یا پناهگاهی برساند. او اشاره میکند که یارانش رفتهاند و طاقتش تمام شده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی مانند تنهایی، بیپناهی و درخواست راهنمایی معنوی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
پناهی نرسید
ای پیر، مرا به خانقاهی برسان
یاران همه رفتند، به راهی برسان
طاقت شدم از دست و پناهی نرسید
فریادرَسا، پناهگاهی برسان
یاران همه رفتند، به راهی برسان
طاقت شدم از دست و پناهی نرسید
فریادرَسا، پناهگاهی برسان
۴۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:طور
گوهر بعدی:راحت دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
