شماره ۳۴۶ - هنوز آن که نشینیم با تو در سینه ست

هنوز آن که نشینیم با تو در سینه ست
هنوز در دل من آن هوای دیرینه ست ۱

هنوز مستم ازان می که روزیم دادی
هنوز در دل من آن خمار دیرینه ست ۲

میی که پیش تو با خون دل بیفزودم
بدیدم آن می و آن خون هنوز در سینه ست ۳

گذشت آن مه و این لحظه بیش می گویی
تصوری ست که در خواب یا در آیینه ست ۴

نگر که چند شده ست تا بنات نعش شده ست
ز بهر چرخ که با او همیشه در کینه ست ۵

کسی که حاصل فردا شناخت بر امروز
نسبت دل که اگر بست کودک دینه ست ۶

چو حال اینست بده ساقی آن سفال شراب
که نرخ آن به ترک هزار گنجینه ست ۷

می مغانه به رسم قلندر آر و ببین
که ماه روزه و وقت نماز آدینه ست ۸

حذر ز پنبه بی پشم امردان، خسرو
که پنبه گشته از او صد هزار پشمینه ست ۹