هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق و رنج‌های آن سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق و دردهای عشق می‌نالد و تأکید می‌کند که برخی اسرار را نباید فاش کرد. همچنین، از توصیف معشوق و احساسات خود با زبانی نمادین و پرابهام یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات نمادین ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.

شماره ۵۳۵ - سخن پیش رخش زیبا مگویید

سخن پیش رخش زیبا مگویید
حدیث لاله خود آنجا مگویید ۱

همی گویند کان یکتا چه نیکوست؟
در او شرحی ست کان یکتا مگویید ۲

من از غم گر بمیرم، خود کسان را
بگویید این خبر، او را مگویید ۳

پیامی بشنوید از من، ولیکن
نباشد یار تا تنها، مگویید ۴

من از تیغ کرشمه کشته گشتم
کشنده حاضر است، اما مگویید ۵

دهن نزدیک رخسارش میارید
سخن در گوش آن از ما مگویید ۶

بگوییدش غم و رنج من و دل
و لیکن از زبان ما مگویید ۷

چه باشد ابر پیش چشم خسرو
به بازی قطره را دریا مگویید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳۴ - شکر پیش لبت شیرین نگویند
گوهر بعدی:شماره ۵۳۶ - رخ آن شوخ پنهانی ببینید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.